Saturday, December 24, 2016

જરા ધીરે બાપુડીયા

વારાફરથી વારો,
ગૂંજશે તારોય નારો,
આમ ઉતાવળે ક્યાં ચાલ્યો ?
જરા ધીરે બાપુડીયા !

પથમાં આવશે ગારો,
દિમાગનો ચડશે પારો,
પીઠે ભોંકાશે ત્યાં ભાલો.
જરા ધીરે બાપુડીયા !

ક્યારેક ચરાવશે ચારો,
કટાક્ષ આપશે સારો,
અપશબ્દમાં કે'શે " સાલ્લો.."
જરા ધીરે બાપુડીયા !

જીવતા સજાવશે હારો,
એમ બતાવશે આરો,
બરબાદ કરશે મે'નતનાં ફાલો.
જરા ધીરે બાપુડીયા !

અંતે ચમકશે તારો,
મીઠો લાગશે સાગર ખારો,
દાઢમાં બોલશે વ્હાલો વ્હાલો..
જરા ધીરે બાપુડીયા !

-શીતલ ગઢવી"શગ"

Tuesday, December 13, 2016

ખરી પડેલી લાગણી...!

એક લાગણી નામે પ્રેમ..
હૃદયમાંથી ખરી પડી..!

હૃદયે બહુ ધમપછાડા કર્યા..
આખા શરીરની ક્રિયાઓ રોકી નાખી..!

શરીર પરેશાન.. મન દુઃખી..!
અંતે મન અને શરીર વચ્ચે ઘર્ષણ થયું.
પ્રેમને હૃદયમાં ફરી સ્થાપિત કરવા..

પણ.. આ તો પ્રેમ!
ઈશ્વર વસી જાય હૃદયમાં જરૂરત પડતા..

પણ પ્રેમ..?

પ્રેમને પ્રેમ સિવાય કોઈ હૃદયમાં લાવી શકે..!?
અને હ્રદયને એક બીજો મહેમાન મળ્યો..
ખાલીપણું..!

હ્રદયના ઊંડાણમાં એ ખાલીપણું ધરબાઈ ગયું..
શરીર એ ખાલીપણા સાથે જ જીવી ગયું..
ને આ ધબકતી દુનિયાએ એની નોંધ સુદ્ધાં ના લીધી..!!!

-મીરા જોશી